ΠΡΟΛΗΨΗ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ/ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ (2016)

Στην περιοχή μας (Δημοτική Ενότητα Ελευθερών Δήμου Παγγαίου) το φαινόμενο των δασικών πυρκαγιών είναι σύνηθες.Τα περισσότερα περιστατικά προέρχονται από ανθρώπινη αμέλεια και προέρχονται απο καύσεις κλαδιών σε χωράφια,καύσεις χόρτων,σπινθηρισμοί από αγροτικά μηχανήματα,εργασίες με σπινθηρισμούς χωρίς προφυλάξεις  και λιγότερο από άλλους λόγους όπως επαφή κλαδιών με καλώδια της ΔΕΗ η σπινθηρισμούς από μετασχηματιστές σε κολόνες της ΔΕΗ,πεταμένες γόπες τσιγάρων κτλ.Επισης υπαρχουν και περιπτώσεις ΒΛΑΚΕΙΑΣ λόγο παραλογισμού στον εγκέφαλο μερικών,όπου βάζουν φωτιά για λόγους όπως γράφω,παραλογισμού και βλακείας και επειδή τους αρέσει να βλέπουν η να προκαλούν την αναστάτωση.

Όλα τα παραπάνω αίτια είναι καταγεγραμμένα στην περιοχή μας και για αυτό τα αναφέρω.Φυσικά υπάρχουν και άλλα αίτια για να ξεσπάσει μια δασική πυρκαγιά όπως εμπρησμός π.χ. για οικοπεδοποίηση (ποιος όμως πλέον θέλει οικόπεδο με τέτοιο ΕΝΦΙΑ ;;;;) ,κεραυνοί κτλ.

Η αντιπυρική περίοδος ξεκινάει επίσημα από 1 Μαΐου και διαρκεί έως 31 Οκτωβρίου.

Η πυροσβεστική υπηρεσία στα πλαίσια της νέας αντιπυρικής σαιζόν έκδωσε τις παρακάτω οδηγίες.


Οδηγίες – συμβουλές για την πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, με αφορμή την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου την 1η Μαΐου.

H προστασία των δασών είναι υπόθεση όλων μας

Η χώρα μας στο σύνολό της καλύπτεται από δάση και δασικές εκτάσεις με ποικιλία ευαίσθητων οικοσυστημάτων. Το δάσος είναι φυσικό αγαθό ανυπολόγιστης αξίας για τον άνθρωπο. Η προστασία και η διατήρησή του είναι καθήκον, υποχρέωση και προτεραιότητα κάθε κοινωνικού συνόλου και κάθε πολίτη ξεχωριστά. Αποτελεί έναν ανανεώσιμο φυσικό πόρο με ανεξάντλητες δυνατότητες για την περιβαλλοντική, οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη ενός τόπου.
Οι δασικές πυρκαγιές που εκδηλώνονται κάθε χρόνο στη χώρα μας οφείλονται κατά μεγάλο ποσοστό στην ανθρώπινη αμέλεια , ενώ οι κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν τους καλοκαιρινούς μήνες σε συνδυασμό με το έντονο γεωφυσικό ανάγλυφο, ευνοούν την ταχεία εξάπλωσή τους.
Με δεδομένο ότι οι πυρκαγιές ως φυσικό φαινόμενο θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν και στο μέλλον, αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε ο κάθε ένας ξεχωριστά, είναι να τις περιορίσουμε, λαμβάνοντας όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα πρόληψης.

Για να μην προκαλέσουμε πυρκαγιά από αμέλεια

• Δεν πετάμε ποτέ αναμμένα τσιγάρα και σπίρτα, όταν βρισκόμαστε στο δάσος. Το τσιγάρο αποτελεί την πρώτη αιτία πρόκλησης πυρκαγιάς από αμέλεια.
• Δεν καίμε ξερά χόρτα, κλαδιά, καλάμια και σκουπίδια στην ύπαιθρο.
• Αποφεύγουμε τις υπαίθριες εργασίες που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιά (οξυγονοκολλήσεις, χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που προκαλεί σπινθήρες).
• Δεν ανάβουμε υπαίθριες ψησταριές κατά τους θερινούς μήνες εντός των δασών ή σε χώρους που υπάρχουν ξερά χόρτα.

Αν είστε κυνηγός ή εκδρομέας

• Μην κάνετε χρήση φωτιάς και υπαίθριων ψησταριών. Είναι προτιμότερο να πάρετε μαζί σας έτοιμα τρόφιμα.
• Μην αφήνετε σκουπίδια στο δάσος. Υπάρχει κίνδυνος ανάφλεξης.
• Τηρείστε τις απαγορευτικές πινακίδες πρόσβασης σε περιόδους υψηλού κινδύνου.
• Να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και όπου βλέπετε ότι αναδύεται καπνός να ενημερώνετε άμεσα.
• Οι εκδρομείς να επιλέγουν τους οργανωμένους εκδρομικούς χώρους

Όταν οδηγείτε στο δάσος και ο κίνδυνος έναρξης πυρκαγιάς είναι υψηλός.

• Ποτέ μην πετάτε αναμμένο το τσιγάρο από το παράθυρο του αυτοκινήτου.
• Ποτέ μην σταθμεύετε το όχημά σας σε σημεία που υπάρχουν ξηρά χόρτα. Ο καταλύτης των αυτοκινήτων διατηρείται υπερθερμασμένος για αρκετό χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σοβαρός κίνδυνος έναρξης πυρκαγιάς.
• Έχετε υπόψη σας ότι οι σπινθήρες που προκαλούνται από την εξάτμιση όλων των τύπων των οχημάτων μπορούν να προξενήσουν πυρκαγιά.

Αν το σπίτι σας βρίσκεται μέσα ή κοντά σε δάσος

• Δημιουργείστε μια αντιπυρική ζώνη γύρω από το σπίτι καθαρίζοντας, τα ξερά χόρτα τα φύλλα, τις πευκοβελόνες και τα κλαδιά.
• Απομακρύνετε τα ξερά κλαδιά από τα δένδρα και τους θάμνους.
• Μην αφήνετε τα κλαδιά των δένδρων να ακουμπούν στους τοίχους, τη στέγη και τα μπαλκόνια του σπιτιού, κλαδέψτε τα.
• Αραιώστε τη δενδρώδη βλάστηση έτσι ώστε τα κλαδιά του ενός δένδρου να απέχουν τουλάχιστον 3 μέτρα από τα κλαδιά του άλλου. Για ακόμη μεγαλύτερη προστασία απομακρύνουμε τη δενδρώδη και θαμνώδη βλάστηση γύρω από το κτίσμα σε απόσταση τουλάχιστον 10 μέτρων εφόσον οι εργασίες καθαρισμού της φυσικής βλάστησης που επιβάλλονται για την προστασία των κτιρίων δεν προσκρούουν σε καμία περίπτωση στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.
• Μην τοποθετείτε πλαστικές υδρορροές ή σωλήνες στους τοίχους του σπιτιού.
• Μην αποθηκεύετε εύφλεκτα αντικείμενα κοντά στο σπίτι.
• Τοποθετείτε τα καυσόξυλα σε κλειστούς και προφυλαγμένους χώρους.
• Μην κατασκευάζετε ακάλυπτες δεξαμενές καυσίμου κοντά στο σπίτι.
• Προμηθευτείτε τους κατάλληλους πυροσβεστήρες και φροντίζετε για τη συντήρησή τους.
• Εξοπλιστείτε με σωλήνα ποτίσματος με μήκος ανάλογο της περιοχής που θέλετε να προστατεύσετε.
• Εξοπλιστείτε με μια δεξαμενή νερού, μια απλή αντλία που λειτουργεί χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και ένα σωλήνα νερού.

Πως πρέπει να ενεργήσετε μόλις αντιληφθείτε μια πυρκαγιά.

• Τηλεφωνήστε ΑΜΕΣΩΣ στον αριθμό κλήσης 199 και δώστε σαφείς πληροφορίες για την τοποθεσία και το ακριβές σημείο που βρίσκεστε, καθώς και πληροφορίες για τη συγκεκριμένη θέση που βλέπετε την πυρκαγιά.
• Περιγράψτε το είδος της βλάστησης που καίγεται.
• Προσδιορίστε την κατεύθυνση της πυρκαγιάς.
• Η κλήση στον αριθμό αυτό είναι χωρίς χρέωση τόσο από σταθερό όσο και από κινητό τηλέφωνο. Επίσης, στα καρτοτηλέφωνα δεν απαιτείται η εισαγωγή τηλεκάρτας. Σε περίπτωση που το κινητό τηλέφωνο μας δείχνει την ένδειξη «κλήσεις έκτακτης ανάγκης» ή «εκτός δικτύου» τηλεφωνείστε στο 112, το οποίο είναι επίσης αριθμός έκτακτης ανάγκης για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Οι φωτογραφίες είναι από την περιοχή μας.

Το σπάνιο νόμισμα της Αρχαίας Οισύμης.

      

Όταν η Οισύμη αποφάσισε να κόψει νόμισμα (380 πχ), επιβεβαίωσε την Θασίτικη επιρροή εκεί. Ο Ηρακλής τοξότης που επελέγη για το πίσω μέρος του νομίσματος, ήταν παρμένος από τα Θασίτικα νομίσματα.

      Κατά τον 6^ο πχ αιώνα, η Οισύμη υπήρξε πύλη εισόδου αποίκων, που δραστηριοποιήθηκαν μεταλλευτικά στο Σύμβολο όρος. Αυτοί ήταν κυρίως από πόλεις της Χαλκιδικής (Μένδη, Άκανθο, Τορώνη, Ευρυδίκαια), αλλά και Ίωνες (Σάμος, Κλαζομενές, Φωκαείς). Ανήκε στην επικράτεια των Ζελαίων και πιθανότατα ήταν η πρωτεύουσά τους. Έτσι πέρα από το νόμισμα της Οισύμης και τα ενεπίγραφα νομίσματα των Ζελαίων, της ανήκαν. Πέραν τούτου και πολλοί άποικοι έκοψαν τα νομίσματά τους εκεί. 

Έτσι λοιπόν το σπάνιο αυτό νόμισμα απεικονίζει από την μια πλευρά την κρανοφόρο θεά Αθηνά και απο την άλλη τον Ηρακλή Τοξότη στην οποια υπαρχει και η επιγραφη ''ΟΙΣΥΜΑΙΩΝ''

Το βάρος τους είναι 1,45γρ και η διάμετρος 11 χιλιοστά.

Μόλις 10 νομίσματα επισήμως έχουν βρεθεί.

Ευχαριστώ θερμά τον νομισματολόγο ιστορικό-ερευνητή κ.Αστέριο Τσιντσιφό για τις πολύτιμες πληροφορίες και για την εικόνα του σπάνιου νομίσματος. 

Η Πινακιδα που τα ''ΣΠΑΕΙ''

Στα χωριά που υπάρχουν αγροτικές δραστηριοτητες οπως τα ''δικα μας'' είναι σύνηθες φαινόμενο να υπάρχουν κλοπές όλων των ειδών.Αγροτικά μηχανήματα,οχήματα και εργαλεία είναι το στάνταρ των κλοπών.Κάποιοι το πηγαίνουν και ένα βήμα παραπάνω και κλέβουν παραγωγές,τσιμεντοπασάλους η σιδεροπασάλους στήριξης,αντιχαλαζικά δίχτυα,αμπελόπανα,λάστιχα ποτίσματος με το αποκορύφωμα να ναι το ξήλωμα μικρών δέντρων και μικρών κλιμάτων αμπελιών.
Στην παρακάτω φωτογραφία σε χωρίο της Δημοτικής Ενότητας Ελευθερών του Δήμου Παγγαίου Καβάλας μια περίπτωση κλοπής λάστιχου ποτίσματος μέσο πινακίδας προειδοποιεί και προετοιμάζει τον θύτη να επιστρέψει το κλεμμένο λάστιχο.

Θα το επιστρέψει?

ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΛΑΤΟΜΕΙΟ ΜΥΛΟΠΕΤΡΩΝ ΣΤΗΝ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΤΟΥ ΒΡΑΣΙΔΑ (ΝΕΑ ΠΕΡΑΜΟΣ)

Πηγαίνοντας για τον κόλπο του Βρασίδα στην Ν. Πέραμο Καβάλας στην δεύτερη παραλία δεξιά όπως φαίνεται και από την αεροφωτογραφία του google earth υπάρχει ένα μοναδικό θέαμα για την περιοχή μας το οποίο θα αντικρίσει ο επισκέπτης η ο λουόμενος.

Εκεί που σκάει το κύμα και κατά μήκος της παραλίας το έδαφος είναι βραχώδες και γεμάτο περίεργους κύκλους.Η παραλία αυτή ήταν ένα λατομείο Μυλόλιθων η αλλιώς Μυλόπετρων.

Τα γεωλογικά στοιχειά των λατομείων της περιοχής είναι τα ακόλουθα.Το φυσικό κροκαλοπαγές λιθόδεμα είναι ασβεστικός ψαμμίτης.Οι κροκάλες,οι λαπύτες,τα χαλίκια,οι ψηφίδες και η άμμος είναι πετρώματα που προέρχονται απο θρυμμάτισμα άλλων πετρωμάτων και λέγονται θραυσματογενοι η κλασσικά πετρώματα.Η ιδιότητα τους να κατακάθονται στα νερά που τα μεταφέρουν τους δίδει και την ονομασία ιζηματογενών πετρωμάτων.Στην περίπτωση που οι κροκάλες,οι λαπύτες,τα χαλίκια,οι ψηφίδες και η άμμος συγκολληθούν με κάποια ορυκτή συνδετική ύλη η οποία και αυτή κατακάθεται στα νερά των ποταμών η της θάλασσας,σχηματίζονται τα αντίστοιχα πετρώματα,κροκαλοπαγή,λαπυτοπαγή,χαλικοπαγή και από την άμμο ψαμμίτες και αμμόλιθοι.Οι ψαμμίτες ανάλογα με την σύσταση υλικού που συνδέει τους κόκκους μεταξύ τους διακρίνονται στις παρακάτω κατηγορίες.

α)Ασβεστικοί ψαμμίτες

β)Ορθοχαλαζίτες

γ)Αργιλικοί ψαμμίτες

δ)Σιδηρομιγοί ψαμμίτες

Όλα τα παραπάνω λιθοδέματα έχουν μεγάλη αντοχή και σκληρότητα.Οι γεωλογικού σχηματισμοί της περιοχής είναι πλειοκαινικοί  (ηλικίας δηλαδή 5 εκατομμυρίων ετών) με θαλάσσιες και υφάλμυρες αποθέσεις.Τα κυρία πετρώματα ειναι ψαμμίτες,μάργες,ασβεστόλιθοι και γύψος θαλάσσιου και υφάλμυρου περιβάλλοντος. 

Το πέτρωμα της παράλιας είναι επί φυσικού κροκαλοπαγές λιθοδέματος.

Η παράλια έχει στρογγυλά κενά διαφόρων διαμέτρων (περίπου από 50cm έως και 1,20cm) που σημαίνει ότι αποκολλήθηκαν με επιτυχία οι λίθοι όπως επίσης φαίνονται λαξευμένοι λίθοι οι οποίοι τελικά δεν ολοκληρώθηκαν (λόγο κακής ποιότητας του πετρώματος,λάθος στην λάξευση,σπάσιμο της πέτρας η κάποιου κομματιού) με τα σημαδια της κυκλικής λάξευσης να παραμένουν ορατά.

Η ανόρυξη των Μυλόλιθων ήταν μια επίπονη διαδικασία καθώς με τα τεχνικά μέσα της εποχής (σφυρί καλέμι) έπρεπε να χαραχθεί ο κύκλος με την διάμετρο που χρειαζόταν,μερική διάνοιξη της οπής του άξονα και μετά κάθετη κοπή του κύκλου με βάση το πλάτος που ήθελαν και υπολογιζόταν στα 20 εως 40 εκατοστά συν περίπου άλλα 5.Οι χαράξεις πάνω στην επιφάνεια του λιθοδεματος άρχιζαν πάντα από κάποια Άκρη του νταμαριού ώστε να είναι δυνατή με πλατύ καλεμι,σφηνα και λοστό η από τα πλάγια οριζόντια αποκοπή του κάτου μέρους του πρώτου μυλολίθου.

Η κάθετη κοπή ήταν αρκετά επιπονη,Για κάθε μυλόλιθο διαμέτρου 1,20cm έπρεπε να πελεκηθεί αυλάκι μήκους 410cm,πλατους τουλάχιστον 10cm και βάθους 25-45cm.Ολα αυτά απαιτούσαν εργασία 3 ήμερων Ακολουθούσε η από τα πλάγια με τα εργαλεία που αναφέρονται παραπανω,οριζοντια αποκοπή του κάτω μέρους.Η κάθετη κοπή ήταν αρκετά επιπονη,Για κάθε μυλόλιθο διαμέτρου 1,20cm έπρεπε να πελεκηθεί αυλάκι μήκους 410cm,πλατους τουλάχιστον 10cm και βάθους 25-45cm.Ολα αυτά απαιτούσαν εργασία 3 ήμερων Ακολουθούσε η από τα πλάγια με τα εργαλεία που αναφέρονται παραπανω,οριζοντια αποκοπή του κάτω μέρους.Η κάθετη κοπή ήταν αρκετά επιπονη,Για κάθε μυλόλιθο διαμέτρου 1,20cm έπρεπε να πελεκηθεί αυλάκι μήκους 410cm,πλατους τουλάχιστον 10cm και βάθους 25-45cm.Ολα αυτά απαιτούσαν εργασία 3 ήμερων Ακολουθούσε η από τα πλάγια με τα εργαλεία που αναφέρονται παραπανω,οριζοντια αποκοπή του κάτω μέρους.

Περίπου ενα ποσοστό εως και 10% ειχε αποτυχημένη αποκόπη

Μετά την αποκοπή οι μυλόλιθοι επεξεργαζόταν επιτόπου με λείανση των πλευρών του ώστε να μην έχουν το παραμικρό ελάττωμα καθώς το κόστος μεταφοράς ήταν υψηλό.

Οι περισσότεροι μυλόλιθοι της περιοχής περίπου το 95% ζύγιζαν απο 700-1100 κιλά,είχαν διάμετρο από 100-120cm και πάχος 25-40cm ενώ το υπόλοιπο 5% είχε διάμετρο 30-40cm και πάχος 15-25cm.

Η χρονολόγηση του λατομείου όπως αναφέρει και στην εργασία του ο κ.Νίκος Ρουδομέτωφ 

(Λατομεία μυλόλιθων στην Περαία Θάσου,η χρήση τους στο νησί και την ενδοχώρα) εξαρτάται από 2 στοιχειά.Το ένα είναι ότι έχουν βρεθεί  αγγεία σε απόσταση 25 μέτρων από τον τελευταίο ίχνος του λατομείου,κορινθιακού τύπου του 6ου αιώνα π.Χ.με λεπτή εγχάρακτη διακόσμηση άρματος και αρματηλάτη.

Το 2ο στοιχείο χρονολόγησης είναι η θέση του λατομείου  που σήμερα όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες βρίσκονται πάνω στο κύμα της θάλασσας άλλα και ως ένα μέτρο μέσα σε αυτήν.
Η θέση του λατομείου και της παραλίας πλήττεται συχνά απο θαλασσοταραχές καθώς βρίσκεται στην πλευρά ανοιχτα του Αιγαίου Πελάγους.Η ανόρυξη των μυλόπετρων προϋπόθετε μια ευκολία κινήσεων και άνεση στην εργασία που σημαίνει οτι δεν έπρεπε να υπήρχε επαφή με την θάλασσα.Ο κ.Ρουδομετωφ στην εργασία του αναφέρει οτι πιθανόν το λατομείο να βρισκόταν πάνω από ένα μέτρο της σημερινής στάθμης της θάλασσας. Θεωρητικά λοιπόν το λατομείο χρονικά δείχνει να συνδέεται με την Αρχαία Οισύμη και μετά.

Η χρήση των μυλόλιθων είναι λίγο πολύ γνωστή,δηλαδή για την άλεση δημητριακών και για παραγωγή λαδιού από τις ελιές..Στην περιοχή μας μέχρι και πριν μερικά χρόνια υπήρχαν ελαιοτριβεία και Μύλοι που χρησιμοποιούσαν μυλόπετρες (προφανώς όχι της συγκεκριμένης παραλίας καθώς δεν υπάρχουν αναφορές για την χρήση του λατομείου τους νεότερους χρόνους).

Δυστυχώς δεν βρήκα περισσότερες αναφορές και στοιχεία σχετικά με το λατομείο της χερσονήσου του Βρασίδα παρά μόνο από την εργασία του κ.Νίκου Ρουδομέτωφ που υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφη στο : http://www.library.teikav.edu.gr/thasiaka/thasiakafiles/t7/t7a11.pdf ενώ το φωτογραφικό υλικο απο το γκρουπ στο facebook : https://www.facebook.com/groups/237739392970511/

Y.Συγνώμη για το συντακτικό και για τα ορθογραφικά λάθη στο κείμενο.

Email επικοινωνιας: ger_zoym@yahoo.gr

Ένα νέο άλσος γεννιέται.

Πριν από κάποια χρόνια,δεν θυμάμαι ακριβώς ημερομηνίες, είχαν γίνει προσπάθειες από τον τότε Δήμο Ελευθερών και τον αρμόδιο γεωπόνο του Δήμου για δεντροφυτεύσεις .
Η τακτική του Δήμου ήταν να καλούνται τα σχολειά με τους μαθητές της περιοχής και οι σύλλογοι,αθλητικοί,πολιτιστικοί,μοτολεσχης κ.α. καθώς και εθελοντές οι οποίοι θα βοηθούσαν στις δεντροφυτεύσεις.
Επίσης τις καλές εποχές που δεν υπήρχε η οικονομική  κρίση τα φυτώρια του Δασαρχείου Καβάλας είχαν πληθώρα δέντρων και κάλυπταν την ζήτηση των Δήμων και των φορέων που ήθελαν να κάνουν δεντροφυτεύσεις.
Όταν κατασκευάστηκε ο δρόμος την δεκαετία του 80'με 90'  πάνω από την Ν.Πέραμο άφησε και μια άγονη περιοχή η οποία περιείχε χώμα και βράχους,αποτέλεσμα της κατασκευής του δρόμου.

Ο στόχος του π.Δήμου Ελευθερών και συγκεκριμένα του αρμόδιου γεωπόνου και φυσικά όλων των εθελοντών και συλλόγων που συμμετείχαν στις δεντροφυτεύσεις ήταν να φυτευτεί εκείνη η περιοχή,όπως και έγινε.
Προσωπικά είχα τις αμφιβολίες μου για την συγκεκριμένη τοποθεσία καθώς το χώμα στην ουσία ήταν μπάζα και βράχια που τοποθετήθηκαν εκεί εξαιτίας της κατασκευής του δρόμου και φοβόμουν αν θα μπορούσαν να επιβιώσουν τα μικρά πεύκα σε ένα τόσο σκληρό έδαφος.

Φθάνουμε στο σήμερα και κάνοντας μια βόλτα στην άκρη του βουνού θα διαπιστώσει κανείς οτι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός νέων πεύκων,διαφόρων μεγεθών να αναπτύσσονται σε ένα δύσκολο έδαφος.Το σημαντικό είναι οτι με την συγκεκριμένη δεντροφύτευση κερδίσαμε ακόμα περισσότερο πράσινο με όλα τα οφέλη του και αξιοποιήθηκε μια περιοχή που πριν μερικά χρόνια ήταν νεκρή απο βλάστηση.
                                                             

Πέρα της ανθρώπινης παρέμβασης με την δεντροφύτευση των πεύκων,στην ίδια περιοχή η φύση απέδειξε για ακόμη μια φορά την δύναμη της με αποτέλεσμα να έχουμε δέντρα που φύτρωσαν και αναπτύχθηκαν πάνω σε βράχια δίπλα στον δρόμο.

Το δασάκι της Ν.Περάμου θα πρέπει να θεωρηθεί δάσος των εθελοντών.
Πριν δεκαετίες όταν πρωτοήρθαν οι πρώτοι Περαμιώτες δεν υπήρχαν δέντρα και οι προγονοί μας έκαναν την πρώτη δεντροφύτευση της οποίας το αποτέλεσμα το βιώνουμε σήμερα.Πριν μερικά χρόνια οι νεότεροι Περαμιώτες δεντροφύτευσαν την ίδια περιοχή η οποία αναπτύσσεται και ελπίζω στο μέλλον να την χαρουνε τα παιδιά μας.













.

Οι καταστροφές κατά την διάρκεια της Βουλγάρικης κατοχής 1916-1918 στην Νέα Μήδεια,Kale Tsifliki,Eλευθερέ

Αφού πήρα την απαραίτητη άδεια από το Ιστορικό και Λογοτεχνικό αρχείο Καβάλας  (http://www.ilak.org/) δημοσιεύω μέρος των στοιχείων που δημοσιεύονται στην εργασία
''ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 1916-18 '' επιμέλειας του κ.Νίκου Ροδομετώφ (http://www.ilak.org/books/kavala_katoxi.pdf) και αναφέρουν και την περιοχή της Νέας Περάμου (Νεα Μηδεια,Kale Tsifliki) και Ελευθερέ  σχετικά με τις καταστροφές που προκάλεσαν τα κατοχικά Βουλγάρικα στρατεύματα κατά την διάρκεια της κατοχής του 1916-1918.

Αεροφωτογραφια της Νεας Μηδειας (σημερινη Ν.Περαμος)

Για την ευρύτερη περιοχή της σημερινής Νέας Περάμου συναντάμε 2 ονόματα της περιοχής όπως Kale Tsiflik και Νέα Μήδεια.Το Kale Tsiflik πρέπει να ήταν οικισμός της σημερινής Περάμου που βρισκόταν κοντά στην Ανακτορούπολη και σύμφωνα με Στατιστική του Ελληνικού Στρατού το 1911 υπήρχαν 30 Ελληνόφωνοι ΄Ελληνες .
Συμφωνα με τα ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 1916-18 η Νεα Μηδεια κτίστηκε κοντά στον κόλπο των Ελευθερών το 1914. Έργο της ελληνικής κυβέρνησης για να καλύψει τις οικιστικές ανάγκες των Ελλήνων που εξορίστηκαν ή εγκατέλειψαν εθελοντικά τη Μικρά Ασία.Είχε σύνολο 300 σπίτια.Ευθυγραμμισμένα, απείχε το ένα από το άλλο περίπου 12 μέτρα, και υπήρχε ανάμεσά τους κενό σε όλες τις πλευρές. Όλα τα σπίτια ήταν παρόμοια, είχαν κατασκευαστεί από πέτρα, ήταν ηλιόλουστα και ευάερα και είχαν εμβαδόν 10 επί 6 μέτρα. Βρίσκονταν σε ένα καταπράσινο τοπίο και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σχετική δαπάνη ήταν μεγάλη και ότι υπήρχαν όλες οι προοπτικές ώστε η Νέα Μήδεια στο μέλλον να γίνει ένα σημαντικό λιμάνι. Την εποχή που οι Βούλγαροι κατέλαβαν αυτήν την περιοχή, 1500 άτομα περίπου κατοικούσαν στη νέα  πόλη. Η ελληνική κυβέρνηση τους είχε δώσει τα αναγκαία γεωργικά εργαλεία και ζώα που ήταν κατάλληλα για τις αγροτικές εργασίες.

Στην εργασία ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 1916-18 βρίσκουμε τα εξής στοιχειά σχετικά με τις καταστροφές που υπέστησαν οι κάτοικοι της περιοχής (Σημερινή Νέα Πέραμος)
α)Περιοχη Kale Tsiflik:

Πληροφορίες που κατατέθηκαν από τον υπολοχαγό πεζικού, Ι. Κουντούνα.

Πληθυσμός κατά την έναρξη της κατοχής              200 

Σημερινός πληθυσμός                                                  17 

Διαφορά                                                                       183 

Πέθαναν στο χωριό κατά το διάστημα της κατοχής 16 

Το χωριό εκκενώθηκε από τους Βούλγαρους, οι οποίοι, ύστερα από την αναχώρηση επιδόθηκαν στη ληστεία και λεηλασία των σπιτιών.


Ελευθερούπολη, 18 Φεβρουαρίου, 3 Μαρτίου 1919
Ο ονομαζόμενος Αλέξανδρος Θ. Αντωνόπουλος, που γεννήθηκε στις Ελευθερές, ηλικίας 32 ετών, κάτοικος Ελευθερών, επάγγελμα γεωργός, αφού ορκίστηκε έκανε την παρακάτω κατάθεση Οι Βούλγαροι κατέλαβαν το χωριό μας τον Αύγουστο του 1916. Στην αρχή στρατοπέδευσαν στα γύρω βουνά. Τον Οκτώβριο του 1916, ο τουρκικός στρατός εισέβαλε στο χωριό μας και φυλάκισε το μεγαλύτερο μέρος των ανδρών του χωριού. Παραμείναμε στη φυλακή περισσότερο από 24 ημέρες, όπου μας έδερναν όλους. Τρεις άντρες μεταξύ μας υπέκυψαν στα χτυπήματα. Οι Βούλγαροι κατέσχεσαν όλη την κτηνοτροφία του χωριού, για την οποία δεν είμαι σε θέση να δώσω ακριβή αριθμό. Εγώ είχα ένα βόδι, μια αγελάδα, ένα βουβάλι και ένα μουλάρι. Οι Βούλγαροι μου τα πήραν όλα. Κατέσχεσαν επίσης όλες τις προμήθειες του χωριού. Οι Τούρκοι άρπαξαν μια νεαρή κοπέλα που την έλεγαν Μαρούδα Λεωνίδα και μέχρι σήμερα δεν έχει επιστρέψει. Λένε ότι την προσηλύτισαν στον Μουσουλμανισμό. Εξορίστηκα μαζί με άλλους απο τους Βούλγαρους και με μετέφεραν στο Δούναβη, όπου και εργαζόμουν στους δρόμους. Ένα μεγάλο μέρος του χωριού ήταν ήδη καταστρεμμένο από τον πόλεμο του 1913.

β)Νέα Μήδεια.

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 

Σήμερα στις 6 Μαρτίου του 1919 οι κ.κ. Dutilh, Γάλλος αντιπρόσωπος, Strologo, αντιπρόσωπος της Μεγάλης Βρετανίας, μετέβηκαν στη Νέα Μήδεια για να ελέγξουν τις πληροφορίες που πήρε η Επιτροπή για την κατάσταση του τόπου.

Σήμερα η πόλη είναι νεκρή. Όλοι οι κάτοικοι έχουν εξαφανιστεί. Τα έπιπλά τους, η κτηνοτροφία τους, έχουν ομοίως εξαφανιστεί. Όλα τα σπίτια τους, χωρίς καμία εξαίρεση, είναι ακατοίκητα. Οι στέγες των σπιτιών, οι πόρτες, τα παράθυρα, τα πατώματα, όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά είδη ξυλείας, έχουν αρπαγεί. Δεν απέμειναν παρά μόνο οι σκελετοί των σπιτιών έτσι ώστε να είναι πλέον αδύνατη η κατοίκησή τους. Είναι ένα θέαμα πολύ λυπηρό που αυτή η μικρή πόλη που φτιάχτηκε τόσο συμμετρικά καταστράφηκε επίσης τόσο συστηματικά. Είναι αδύνατο να δικαιολογήσει κανείς την κατεδάφιση αυτή ως αναγκαίο μέτρο στρατιωτικής φύσης. Είναι μια πράξη καθαρού βανδαλισμού, όπου παρόμοια περίπτωση δύσκολα μπορεί κανείς να συναντήσει στην ιστορία. Η επιτόπια έρευνα της Επιτροπής της επέτρεψε να διαπιστώσει την ύπαρξη έργων οχυρωματικού χαρακτήρα στην περιοχή, πράγμα που δείχνει ότι οι Βούλγαροι περίμεναν επίθεση από την θάλασσα σε μια συγκεκριμένη έκταση της περιοχής. Ήταν ακριβώς τα έργα στα οποία εργαζόταν μεγάλος αριθμός ανδρών της περιοχής της Ελευθερούπολης κάτω από τις δύσκολες συνθήκες που περιέγραψαν οι μάρτυρες στις καταθέσεις τους.

Ελευθερούπολη, 16 Φεβρουαρίου / 1 Μαρτίου 1919
Η ονομαζόμενη Παρασκευή Τζαφάμα που γεννήθηκε στη Μήδεια, ηλικίας 50 ετών, κάτοικος Ελευθερούπολης, άνεργη, αφού ορκίστηκε έκανε την παρακάτω κατάθεση. Οι Βούλγαροι, κάμποσο καιρό ύστερα από την εισβολή τους στο χωριό μου τη Μήδεια, έδωσαν διαταγή να εκκενωθεί το χωριό. Ο κόσμος σκορπίστηκε στα γύρω χωριά και λίγο αργότερα εξόρισαν τους άνδρες στη Βουλγαρία. Εγώ κατέφυγα στο Πράβι όπου εργαζόμουν για το βουλγαρικό στρατό, κάτω από τα χτυπήματα των ξύλων των Βουλγάρων στρατιωτών. Όταν επέστρεψα στο χωριό μου, το βρήκα τελείως κατεστραμμένο και μόνο μερικοί τοίχοι είχαν μείνει όρθιοι. Η μικρή μου κόρη πέθανε την εποχή αυτή από την πείνα.

ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ

Ελευθερές 

Πίνακας σύμφωνα με τις δηλώσεις του προέδρου της κοινότητας 

Πληθυσμός κατά την έναρξη της κατοχής               334 

Σημερινός πληθυσμός 219 

Διαφορά 115

Πέθαναν στο χωριό κατά το διάστημα της κατοχής 53 

Εξορίστηκαν στη Βουλγαρία                                       37 

Επέστρεψαν                                                                   12 

Κατασχέθηκαν από τους Βούλγαρους

Ζευγάρια βόδια για όργωμα                                        50 

Άλογα                                                                             10

 Μουλάρια                                                                     10

 Γαϊδούρια                                                                     30

 Πρόβατα                                                                     800

 Όλα αυτά ανήκαν στην ορθόδοξη κοινότητα. Σκότωσαν στο χωριό 7 κατοίκους. Αυτοί σκοτώθηκαν είτε από τους Βούλγαρους είτε από τους Τούρκους που κατείχαν μεγάλα αξιώματα στο χωριό. Η Επιτροπή κατέγραψε δυο βιασμούς οι οποίοι έγιναν γνωστοί στον πληθυσμό, αλλά σύμφωνα με τις καταθέσεις μαρτύρων, έγιναν και πολλοί ακόμα βιασμοί από τους Βούλγαρους.

Ελευθερές, 6 Μαρτίου 1919

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 

Σήμερα στις 21 / 6 Μαρτίου του έτους 1919 στο χωριό Ελευθερές και στην οικία του κ. Δημητρίου Πέϊου, ενώπιον των κ.κ. Strologo, αντιπροσώπου της Βρετανικής κυβέρνησης, Dutilh, αντιπροσώπου της Γαλλικής κυβέρνησης, και του κ. Μιχαήλ Σακελαριάδη, έπαρχου Παγγαίου, ο οποίος εκτέλεσε χρέη διερμηνέα, εμφανίστηκαν οι κάτωθι :
1 ον Ανδρέας Χρυσολόγη Παταριά που γεννήθηκε στην Ελευθερούπολη, κάτοικος Ελευθερών, 38 ετών, εισοδηματίας, Δήμαρχος Ελευθερών.
2 ον Μοσχόπουλος Κυριαζής, που γεννήθηκε στις Ελευθερές, ηλικίας 60 ετών, γεωργός, κάτοικος Ελευθερών.
3 ον Αντώνιος Αυξεντιάδης: που γεννήθηκε στις Σέρρες, 68 ετών, κάτοικος Ελευθερών, δημοδιδάσκαλος.
Όλοι, αφού έδωσαν τον καθορισμένο όρκο, έκαναν την παρακάτω δήλωση :
«Οι Βούλγαροι ήρθαν στο χωριό Ελευθερές στις 14 Αυγούστου 1916. Ήταν ένας λόχος στρατού με 4 αξιωματικούς, τους: Stovanof, Vassilief, Dantchef και Kossof. Στρατοπέδευσαν έξω από το χωριό. Ένα μήνα περίπου μετά την άφιξή τους άρπαξαν χωρίς να πληρώσουν τίποτα όλα τα τρόφιμα του χωριού, τα οποία αποτελούνταν από 30.000 οκάδες περίπου καλαμπόκι, κριθάρι και σίκαλη. Τα αποθήκευσαν όλα στο ρωσικό μοναστήρι του Nousla όπου έμενε ένας Αντισυνταγματάρχης Διοικητής του στρατού της περιοχής. Την ίδια εποχή άρχισε επίσης η επιστράτευση όλων των κατοίκων της περιοχής της Ελευθερούπολης, από 12 – 60 ετών, για να εργαστούν στην κατασκευή χαρακωμάτων από τις ακτές της Μήδειας μέχρι τις εκβολές του Στρυμόνα. Μόνο οι Μουσουλμάνοι εξαιρέθηκαν από τις αγγαρείες αυτές. Οι εργασίες που γίνονταν ήταν όλες χωρίς αμοιβή και οι εργάτες δεν έπαιρναν παρά μόνο 100 δράμια ψωμί καθημερινά, που αποτελούσε και την μοναδική τροφή για αυτούς. Ήταν υποχρεωμένοι να κοιμηθούν στο ύπαιθρο χωρίς κανένα σκέπασμα. Στο μέτρο του δυνατού και ανάλογα με τις ανάγκες τους, οι Βούλγαροι έπαιρναν ζώα από το χωριό και όταν αποχωρούσαν πήραν μαζί και τα ελάχιστα που είχαν απομείνει.
Υπήρχαν στο χωριό και ανήκαν στην ορθόδοξη κοινότητα 50 ζώα για όργωμα, 10 άλογα, 20 μουλάρια, 50 όνοι, 800 πρόβατα περίπου. Όλα αυτά κατασχέθηκαν από το χωριό, καθώς δεν ήταν σε θέση να πληρώσει φόρους. Τον ίδιο καιρό έκλεψαν από τον Ιωάννη Γρηγορίου, ταμία της εκκλησίας, 20 λίρες τουρκικές. Πολλές φορές τη νύχτα έρχονταν στο χωριό οι στρατιώτες μαζί με υπαξιωματικούς, παραβίαζαν τα σπίτια, ενοχλούσαν τους κατοίκους, κατέστρεφαν έπιπλα και έκλεβαν ό,τι έβρισκαν. Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1916 ήρθε ένα βουλγαρικό τάγμα, το οποίο απεχώρησε 6 μήνες αργότερα. Ένας λόχος στρατού στρατοπέδευσε έξω από το χωριό και οι άλλοι στρατοπέδευσαν στα γύρω χωριά. Μόλις έφτασαν, κάλεσαν τον δάσκαλο και του ζήτησαν να τους αναφέρει τα ονόματα αυτών που κατέχουν όπλα και επειδή αυτός σιώπησε, τον έδειραν άγρια. Επτά άτομα σκοτώθηκαν στο χωριό μας είτε από τους Τούρκους, είτε μάλλον από τους Βούλγαρους, οι οποίοι είχαν και την ανώτατη διοίκηση του τόπου.
Οι φονευθέντες είναι:
1 ον Κωνσταντίνος Χριστόδουλος, χτυπήθηκε με ρόπαλο από Τούρκους στρατιώτες και πέθανε 7 μέρες αργότερα.
2 ον Γεώργιος Αποστολούδης, τον σκότωσαν στην αυλή του σπιτιού του και
3 ον Καραβασιλικός Θωμάς, ο γαμπρός του.
4 ον Ευστάθιος Χατζηχρήστου, τον σκότωσαν με μαχαίρι στο σπίτι του.
5 ον Μαρία Γεωργίου, αόμματη, την σκότωσαν στο σπίτι της.
6 ον Ανδρέας Χρήστου Καραμπερίδης, τον σκότωσαν με τσεκούρι στο σπίτι του.
 Απόστολος Αθανασίου Μπάμπαλης, εξαφανίστηκε μετά την σύλληψή του στο σπίτι του.

 Οι Τούρκοι στρατιώτες βίασαν μια νεαρή κοπέλα, τη Μαρούδα Λ. και την ανάγκασαν στη συνέχεια να παντρευτεί έναν Τούρκο στρατιώτη και αναχώρησε μαζί του για την πατρίδα του. Είχε καταφύγει στην εκκλησία για να σωθεί αλλά την άρπαξαν από εκεί.
Τη γυναίκα του Κ., την άρπαξαν από το σπίτι της και χτύπησαν θανάσιμα τον πατέρα της. Ήταν μια ομάδα από 24 στρατιώτες και έναν αξιωματικό Βούλγαρο. Την πήγαν έξω στην πόλη και την βίασαν. Έμεινε εκεί αναίσθητη και πέθανε δύο μέρες αργότερα. Ο πατέρας της έζησε και αυτός λίγες μόνο μέρες. Αυτοί οι δυο βιασμοί μας γνωστοποιήθηκαν, αλλά έγιναν και άλλοι στα σπίτια από τους Βούλγαρους.
 Στις 17 Ιουνίου 1917, οι Βούλγαροι συγκέντρωσαν όλους τους άνδρες της Ελληνικής Ορθοδόξου κοινότητας και τους έστειλαν στη Βουλγαρία. Εννέα απ’ αυτούς πέθαναν εκεί. Η θνησιμότητα στο χωριό ήταν μεγάλη στη διάρκεια της βουλγαρικής κατοχής. Έπληξε ιδιαίτερα παιδιά και γέρους. Πριν από τη βουλγαρική κατοχή, η ορθόδοξη κοινότητα είχε 50 σπίτια και 300 κατοίκους περίπου. Τριάντα σπίτια κατεδαφίστηκαν και σήμερα είναι ακατοίκητα. Ο πληθυσμός περιορίστηκε στους 200 κατοίκους. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι του χωριού δεν υπέφεραν πολλά. Δεκαπέντε από αυτούς επιστρατεύτηκαν δια της βίας και κατετάγησαν στο βουλγαρικό στρατό.

Την ίδια μέρα παρουσιάστηκαν :
 1 ον Μίλια Γεωργίου Αποστόλου, χήρα του Γεωργίου Αποστόλου, 60 ετών, κάτοικος Ελευθερούπολης, όπου και γεννήθηκε, η οποία δήλωσε :
 Στις 26 Δεκεμβρίου 1916 Βούλγαροι και Τούρκοι στρατιώτες ήρθαν στο σπίτι μου. Ζήτησαν από τον άνδρα μου να τους πει που είχε κρύψει τα όπλα. Αυτός δεν απάντησε. Του φέρθηκαν άγρια, τον έριξαν από τη σκάλα στην αυλή του σπιτιού και τον κτύπησαν πολλές φορές με ξύλο. Πέθανε επί τόπου. Μετά λήστεψαν το σπίτι μας. Ένας από τους γιους μου, ηλικίας 30 ετών, ο Φώτιος Αποστόλου, εξορίστηκε στη Βουλγαρία όπου και πέθανε. Ο γαμπρός μου, Βασιλικός Θωμάς, σκοτώθηκε επίσης από τους Τουρκοβούλγαρους.
2 ον Μαρία Βασιλικού, χήρα του Βασιλικού Θωμά, 40 ετών , γεννήθηκε και διαμένει στις Ελευθερές. Δήλωσε :
 Ο άνδρας μου δούλευε στα χαρακώματα. Στις 26 Οκτωβρίου 1916 πιάστηκε από δυο στρατιώτες, τον πήγαν στο χωριό στο σπίτι του Καραμπερίδη στις Ελευθερές και του ζήτησαν να παραδώσει τα πάντα και τα χρήματά του. Τον έριξαν από τις σκάλες κάτω στην αυλή του σπιτιού όπου και του κατάφεραν πολλά χτυπήματα στο κεφάλι. Τον έφεραν ύστερα στο σπίτι μας όπου παρά τις προσπάθειές μας πέθανε δυο μέρες αργότερα. Ο γιος μας ο Νάσος που εξορίστηκε στη Βουλγαρία, επέστρεψε. Μου έκλεψαν 300 λίρες τουρκικές.
3 ον Βαγγέλης Καροφίλης, ηλικίας 46 ετών, που γεννήθηκε στο Αϊβαλί της Μικράς Ασίας, γεωργός, κάτοικος επί του παρόντος Ελευθερών.
 Όταν οι Τούρκοι εξόρισαν τους Έλληνες από τη Μικρά Ασία, ήρθα και εγκαταστάθηκα μαζί με τους πρόσφυγες στη Νέα Μήδεια1 με την φροντίδα της κυβέρνησης. Την εποχή της εισβολής των Βουλγάρων η Νέα Μήδεια αριθμούσε 1480 πρόσφυγες εγκατεστημένους σε 300 σπίτια. Στηναρχή οι Βούλγαροι περιόρισαν τους κατοίκους σε μερικά μόνο σπίτια. Το χωριό αποκλείστηκε. Απαγορεύτηκε η έξοδος των κατοίκων έτσι ώστε έγινε αδύνατη η προμήθεια ακόμα και της ελάχιστης ποσότητας τροφής. Η πείνα δεν άργησε να εκδηλωθεί. Αναγκαστήκαμε να φάμε τα ζώα μας, τα μουλάρια μας, τα γαϊδούρια μας, συμπεριλάβαμε στη διατροφή όλων των ειδών τα χόρτα, ακόμα και τα φίδια. Στη διάρκεια 10 μηνών ο μέσος όρος των θανάτων είχε αυξηθεί. Τον Ιούνιο του 1917, την μέρα του εκτοπισμού μας στη Βουλγαρία, δεν είχαν απομείνει στο χωριό παρά μόνο 450 κάτοικοι. Όλοι είχαν εξοριστεί στη Βουλγαρία. Προσωπικά εγώ κατόρθωσα να καταφύγω στο Δοξάτο καταβάλλοντας 10 Ναπολεόνια σε έναν Βούλγαρο αξιωματικό.
Η κατεδάφιση των σπιτιών (η αφαίρεση όλης της ξυλείας) άρχισε πριν ακόμη από την εξορία. Μετά, το χωριό εκθεμελιώθηκε εντελώς. Η θνησιμότητα ήταν τέτοια που συνέβαινε να έβλεπες νεκρά όλα τα μέλη μιας οικογένειας μέσα στο σπίτι της. Οι άντρες που δούλευαν στα χαρακώματα δεν έπαιρναν παρά μόνο ψωμί και πέθαναν και αυτοί από τις στερήσεις και τα βασανιστήρια. Οι βιασμοί των γυναικών ήταν πολυάριθμοι. Αναφέρουμε την περίπτωση ενός νέου κοριτσιού 16 ετών που ήταν κωφή. Τη βίασε στο σπίτι της ένας Τούρκος αξιωματικός, ενώ ταυτόχρονα δέσανε τον πατέρα της. Εγώ ο ίδιος ήμουν εκείνος που τον έλυσα. Πρόκειται για τον Μ. ο οποίος έκανε τα σχέδια του χωριού. Όλη η κτηνοτροφία του χωριού και τα κινητά υπάρχοντα των κατοίκων εξαφανίστηκαν. Υπήρχαν τουλάχιστον 150 μουλάρια, τα οποία μας τα παραχώρησε για τις ανάγκες μας η ελληνική κυβέρνηση.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Όλα αυτά τα στοιχειά όπως έγραψα και στην αρχή του κειμένου αντλήθηκαν από την εργασία ''ΤΕΤΡΑΔΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 1916-18'' του ΙΣΤΟΡΙΚΟ & ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΒΑΛΑΣ κατόπιν άδειας χρήσης που δόθηκε ύστερα απο αίτηση μου.
Τους ευχαριστώ πολύ για την άδεια χρήσης μέρους της εργασίας τους.Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την εργασία τους στο site http://www.ilak.org/books/kavala_katoxi.pdf%CE%B1

Στερέωση-Αποκατάσταση Οχύρωσης Ανακτορούπολης Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας-Θάσου

Το έργο ΕΣΠΑ 2007-2013 «Στερέωση-Αποκατάσταση Οχύρωσης Ανακτορούπολης»
στη Νέα Πέραμο του Ν. Καβάλας ξεκίνησε την άνοιξη του 2011 με φορέα υλοποίησης τη 12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων (νυν Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας-Θάσου). Κατά το πρώτο έτος πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες αποψιλώσεις, καθαρισμοί και αποχωματώσεις, σε έναν εγκαταλελειμμένο και, πραγματικά, απροσπέλαστο από τη βλάστηση αρχαιολογικό χώρο (εικ.1), με στόχο τη δημιουργία πρόσβασης σε όλη την περίμετρο του τείχους, εσωτερικά και εξωτερικά. Διαμορφώθηκαν, όσο το δυνατόν, ασφαλείς διαδρομές για την κίνηση των μηχανημάτων, των εργαλειομηχανών και του προσωπικού, συγκεντρώθηκε διάσπαρτο οικοδομικό υλικό, ώστε να χρησιμοποιηθεί στην αποκατάσταση του τείχους, εμφανίστηκαν επιφανειακά κτήρια και οργανώθηκαν οι εγκαταστάσεις του εργοταξίου (εικ.2). 

Τον Οκτώβριο / Νοέμβριο του 2012 ξεκίνησαν οι εργασίες στο φυσικό αντικείμενο που αφορά τη στερέωση και την αποκατάσταση της οχύρωσης του κάστρου. Σήμερα, μετά από σχεδόν τρία χρόνια εντατικών εργασιών, η πρόοδος του φυσικού αντικειμένου έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό 85%. Έχουν αποκατασταθεί περί τα 1.100 κ.μ. τειχοποιίας, σε επιφάνεια της οχύρωσης περί τα 2.000 τ.μ. (εικ.3). Μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται να ολοκληρωθεί η αποκατάσταση και στο τελευταίο, νότιο σκέλος του περιβόλου (εικ.4). Ταυτόχρονα ολοκληρώνονται εργασίες σχεδιαστικής αποτύπωσης και φωτογράφησης, καθώς και διαμόρφωσης του αρχαιολογικού χώρου: εγκατάσταση δικτύων ηλεκτροδότησης, φωτισμού, υδροδότησης και πυρόσβεσης, χάραξη διαδρομών για τους επισκέπτες, κατασκευή περιφράξεων και εισόδων, δημιουργία συστημάτων απορροής και εκτόνωσης των όμβριων υδάτων, φυτεύσεις και εξωραϊσμοί. 

Οι φθορές που αποκαθίστανται στο τείχος και στους πύργους του οχυρωματικού περιβόλου του κάστρου συνοψίζονται ως εξής : 1) τμήματα υπό πλήρη ή μερική κατάρρευση, 2) καταστροφές στην πρόσοψη, βαθύτερες σπηλαιώσεις και διαμπερείς οπές, 3) απομείωση και αποσάθρωση κονιαμάτων, 4) παρείσφρηση φυτών. Η αποκατάσταση βασίζεται στο ίδιο υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένη η οχύρωση. Χρησιμοποιούνται οι πέτρες που έχουν καταπέσει από το τείχος, αφού έχει προηγηθεί διαλογή, συγκέντρωση και μεταφορά του οικοδομικού υλικού στα σημεία των εργασιών. Βασικό μέλημα της αποκατάστασης είναι η μίμηση του συστήματος τειχοδομίας και η διατήρηση όλων των κατασκευαστικών και λειτουργικών στοιχείων της οχύρωσης. Φύλλα μολύβδου διαφοροποιούν τη διατηρημένη / συντηρημένη από τη συμπληρωμένη τειχοποιία.

 Οι στόχοι του έργου με βάση τις διεθνείς αρχές της αποκατάστασης, είναι:

1) Η εξασφάλιση της φυσικής διατήρησης του μνημείου με τις απαραίτητες ενισχύσεις και άλλες δομικές επεμβάσεις.

2) Η μερική αποκατάσταση της μορφής του μνημείου με σκοπό τη δομική ενίσχυση των υφιστάμενων μερών και τη λειτουργικότητά του όσον αφορά στην περαιτέρω αρχαιολογική έρευνα και μελέτη του, καθώς και την ασφαλή περιήγηση των επισκεπτών. Όρος που τηρείται αυστηρά είναι ο περιορισμός της επέμβασης στα πλαίσια της επιστημονικώς τεκμηριωμένης μορφής και ιστορικής σημασίας του μνημείου.

3) Η δημιουργία συνθηκών επισκέψεως του μνημείου με ασφαλείς διαδρομές και σαφή κατανόηση του κάστρου.

4) Εξακρίβωση των οικοδομικών και χρονολογικών φάσεων του κάστρου, με παράλληλες ανασκαφικές έρευνες.

5) Η ανάδειξη ενός σημαντικού ιστορικού μνημείου που είναι άγνωστο, ακόμα και σε κατοίκους της περιοχής και η απόδοσή του στο κοινό.

Η εύκολα προσβάσιμη θέση του κάστρου, η έκταση, η μνημειακότητα, η καλή κατάσταση διατήρησης και τα κτήρια που έχει αποκαλύψει και θα αποκαλύψει στο μέλλον η αρχαιολογική σκαπάνη, μας δίνουν τα ερείσματα ώστε να αποδώσουμε στο κοινό μία πλήρη πόλη-κάστρο της βυζαντινής εποχής. Φιλοδοξούμε ότι σε συνδυασμό με τη μακραίωνη ιστορία και την εξαιρετική φυσική ομορφιά της περιοχής, το κάστρο της Ανακτορούπολης θα βρει σύντομα νέους κατοίκους, τους επισκέπτες του.

Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας-Θάσου 12/9/2015

Εικ.1 ως 3 Απόψεις του κάστρου της Ανακτορούπολης από βορρά τα έτη 2011, 2012 και 2015 αντίστοιχα.
(Φωτ. Αν. Ουλκέρογλου).

Εικ.4 Το υπό υποκατάσταση νότιο σκέλος της οχύρωσης. Άποψη από ΝΑ. (Φωτ. Αν. Ουλκέρογλου).

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Εμείς από την πλευρά μας σαν Τοπικό Συμβούλιο Ν,Περάμου και εγω ως πρόεδρος της
Δημοτικής Κοινότητας Ν.Περάμου θα θέλαμε να εκφράσουμε για μια ακόμη φορά δημόσια τα ευχαριστήρια μας στην Εφορία Αρχαιοτήτων Καβάλας - Θάσου για την υλοποίηση αυτού του μεγάλου έργου στην περιοχή μας.Θεωρούμε ότι η αξιοποίηση του εκτός από την ανάδειξη της ιστορίας της περιοχής μας θα προσφέρει και μια οικονομική ανάσα προσελκύωντας επισκέπτες που θα θέλουν να θαυμάσουν και να δούνε αυτό το μεγάλο σε έκταση μνημείο.

Επίσης να ευχαριστήσουμε και τον επιβλέποντα αρχαιολόγο του έργου τον Αναστάσιο Ουλκέρογλου για τις συνεχείς ενημερώσεις που παρέχει στο Τοπικό Συμβούλιο και την συνεργασία που έχουμε αναπτύξει μαζί του.

Μάκης Ζουμπλιός

Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας

Ν.Περάμου